Sara Lee ve Nature’s Own gibi popüler markaların ürünleriyle yapılan testlerde, bazı ekmek dilimlerinin su altında sıkılmasına rağmen bütünlüğünü koruduğu ve elastik yapısını kaybetmediği görüldü. Görüntüleri paylaşan kullanıcılar, ekmeklerin yapısını oyun hamuruna benzeterek endüstriyel fırıncılıkta kullanılan katkı maddelerini sorgulamaya başladı.
Ancak yapılan her denemede aynı sonuç elde edilmedi. Farklı markalarla —ve hatta aynı markanın farklı ürünleriyle— yapılan testlerde bazı dilimlerin hemen dağıldığı, bazılarının ise büzüşüp kaldığı gözlemlendi. Uzmanlar, bu durumun tek bir “gizli madde” ile açıklanamayacağını; ekmeğin türü ve hamur işleme tekniklerinin sonucu doğrudan etkilediğini belirtiyor.
SÜNGERİMSİ ESNEKLİĞİN BİLİMSEL NEDENİ NEYE DAYANIYOR?
Endüstriyel paketli ekmeklerin içerik listesinde yer alan ilave buğday gluteni ve kalsiyum sülfat, bu yüksek esnekliğin temel sorumluları arasında gösteriliyor. Hamurdaki protein ağını aşırı derecede güçlendirerek ekmeğe yırtılmaya karşı direnç ve süngerimsi bir esneklik kazandırır.
Kalsiyum sülfatın inşaat sektöründe (alçı imalatında) de kullanılıyor olması sosyal medyada panik yaratsa da, gıda sınıfı kalsiyum sülfat hem ABD (FDA) hem de Avrupa Birliği gıda otoriteleri tarafından güvenli kabul edilen yasal bir katkı maddesidir.
SU TESTİ GERÇEKTEN BİR TEHLİKEYE Mİ İŞARET EDİYOR?
Uzmanlara göre bir ekmeğin su altında biçimini koruması, onun “sahte” veya “zehirli” olduğunu göstermez. Aksine bu durum, gluten proteininin doğal esnekliğinin endüstriyel yöntemlerle maksimum seviyeye çıkarılmasının bir sonucudur.
Bu deneyler doğrudan bir gıda güvenliği riski kanıtlamasa da, paketli ekmeklerin ne kadar yüksek düzeyde işlenmiş gıda (ultra-processed) olduğunu gözler önüne seriyor. Paylaşılan videolar, zehirlenme riskinden ziyade geleneksel taze fırın ekmeği ile uzun raf ömürlü endüstriyel ekmekler arasındaki doku ve üretim farkını net bir şekilde ortaya koyuyor.
Odatv.com
